|
Sławomir Toman |
 |
|||
|
|
||||
|
26.09 - 15.10.2026 Malarstwo Sławomira Tomana wyrasta z uważnej obserwacji rzeczywistości, jednak nie jest jej prostym odwzorowaniem. Artysta posługuje się precyzją właściwą malarstwu realistycznemu i hiperrealistycznemu, aby nie tyle naśladować świat, ile przyjrzeć się sposobom jego widzenia. Obraz staje się miejscem, w którym rzeczywistość zostaje wybrana, wyodrębniona, przekształcona i ponownie przedstawiona. To, co pozornie zwyczajne, dzięki malarskiej koncentracji może ujawnić swoją nieoczywistą formę, materialność i znaczenie. Jednym z najważniejszych elementów tej praktyki jest fragment. Toman wyjmuje z otoczenia pojedynczy przedmiot, detal przestrzeni lub fragment istniejącego obrazu i nadaje mu autonomię. Rzecz codzienna, która zazwyczaj pozostaje niezauważona, zostaje pozbawiona swojej pierwotnej funkcji i poddana wizualnej transformacji. Jej powierzchnia, proporcje, faktura, odbicia światła oraz relacja z przestrzenią stają się pełnoprawnym tematem malarskim. W ten sposób pierwotnie zawiedziony przedmiot otrzymuje nowy status. Nie jest już jedynie elementem rzeczywistości, lecz staje się samodzielnym tematem obrazu. Szczególne znaczenie ma tutaj sposób pracy artysty. Fotografia często stanowi punkt wyjścia, pozwalając zatrzymać określony moment, ustalić kadr i relacje pomiędzy poszczególnymi elementami. Nie jest jednak celem samym w sobie. Toman przejmuje fotograficzny zapis i poddaje go kolejnemu procesowi interpretacji. Malarstwo staje się więc następnym etapem widzenia. Precyzja techniczna, ograniczenie widoczności śladu pędzla oraz skupienie na szczególe wzmacniają iluzję rzeczywistości, a jednocześnie przypominają, że każdy obraz jest rezultatem szeregu świadomych decyzji podejmowanych w procesie twórczym. Ta metoda znajduje szczególne rozwinięcie w cyklu "Art in Art". Punktem wyjścia są tutaj dzieła innych artystów, które Toman przejmuje jako materiał własnej pracy. Nie chodzi o ich mechaniczną kopię, lecz o ponowne odczytanie poprzez własny język malarski. Oryginalne dzieło pozostaje obecne, ale zmienia się jego kontekst, skala i sposób odbioru. Powstaje dialog pomiędzy obrazami, w którym historia sztuki staje się żywym materiałem współczesnego doświadczenia. Tytułowe refleksy można zatem rozumieć jako odbicia, ślady i echa rzeczywistości obecne w malarstwie Tomana. Refleksja pojawia się natomiast w samym procesie patrzenia. Artysta kieruje uwagę ku temu, co zazwyczaj uznajemy za oczywiste, i sprawia, że zaczynamy oglądać to ponownie. Przedmiot, fotografia, fragment przestrzeni czy dzieło innego twórcy przechodzą przez kolejne poziomy widzenia, zanim staną się autonomicznym tematem obrazu. Tym, samym malarstwo Sławomira Tomana nie pyta więc wyłącznie o to, jak wiernie można przedstawić świat. Stawia ważniejsze pytanie: w jaki sposób świat staje się obrazem. Precyzja, wybór, fragmentaryzacja i dialog z wcześniejszymi przedstawieniami prowadzą bowiem do sytuacji, w której rzeczywistość nie zostaje zamknięta w jednym znaczeniu. Przeciwnie, zostaje otwarta na ponowne spojrzenie. To właśnie w tej przestrzeni pomiędzy tym, co widziane, a tym, co przedstawione, ujawnia się istota malarstwa Tomana. Łukasz Wiącek
|
|||
9. Bez tytułu
10. Bez tytułu
11. Krok
12. Review, 
13. Bez tytułu
14. Bez tytułu
15. Bez tytułu
16. Fuck
17. Made in China, 
18. Made in China, 
19. Made in China, 
20. Leder, 
21. Małgorzata Sobczyńska, 
22. Oscar
23. Selfie
24. Sylwia Jakubowska
25. Iwona Demko, 
26. Dorota Podlaska
27. Faberge
28. Popielec 1
29. Popielec 2
30. Popielec 3
31
